‘I love it when a plan comes together’ *

Mijn zus en haar lief hadden een droom. Ze wilden van het veld achter hun huis een speelbos maken.

Waar wij een gigantisch maïsveld zagen, zagen zij kinderen in bomen klimmen en fijne vrienden die keuvelen rond een kampvuur.

Plannen werden gesmeed.

Dus trommelden ze vrienden en familie op om te komen aanplanten.

Eerlijk? Het was een koude miezerige dag. En eigenlijk hadden wij hier geen tijd voor en ik zag echt alleen maar een groot modderig veld. Maar er was veel volk en er was verse soep beloofd; dat is voor mij al bijna een plan voor gezelligheid. Die rit naar het containerpark kon nog eens een extra week uitgesteld worden.

Dus ik plantte dapper wat boompjes. We schreven een wens op een kaartje, we dronken rode wijn uit een box. Ik verloor een paar keer mijn botten in het slijk (Geen causaal verband). Er werd best hard gewerkt maar ondertussen babbelden en lachten we samen met al die mensen die de kring vormen rond mijn zus.

En zie: zo maak je dus van die onverwacht legendarische dagen.

Ze hadden een visie die zus en haar lief want nu 10 jaar later is het Droombos er echt.

Het is intussen het speelterrein van 3 geweldige kindertjes en al hun vriendjes. Er is een vuurput, een speelweide, een klimkasteel, en de laatste vrijdag van de Grote Vakantie verzamelt de kring rond mijn zus daar voor Camping Droombos.

Een boom die de laatste voorjaarsstorm niet heeft overleefd was al zo dik geworden dat hij de hele avond het kampvuur gaande hield.

‘I love it when a plan comes together’

 *Hannibal Smith – the A team

iets over van thuis werken en tijd

Ken je dat? Je bent druk bezig, mor DRUUUK dat heeft geen naam! De dagen lopen dooreen.

En ’s avonds weet je echt niet wat je gedaan hebt want de stapel werk die er lag lijkt nog altijd even groot.

Ons leven zit zo ineen dat er heel veel tegelijk gebeurt.  De zaak runnen vanuit ons huis, 2 jonge kinderen, vrijwilligerswerk en een tof lief. Het vraagt dus soms wat gepuzzel.

Bovendien ben ik tijdsblind. Ik ben zeker dat dat een bestaande conditie is, zoiets als kleurenblindheid maar dan voor tijd. Ik heb het in zelfs hele erge mate, als ik heel geconcentreerd bezig ben, verlies ik de tijd. Dan weet ik soms niet goed of we nu voor of na Kerst zijn, blijkt dan dat we maart zijn.

Grote tijdsvlakken inschatten zoals de Grote Vakantie is voor mij onmogelijk. De toekomst is letterlijk een zee van tijd: altijd in beweging, eindeloos, en een vage soep.

Om te kunnen functioneren moet ik me dus behelpen met trucjes.

Voor mij werkt mijn zwarte boek waar ALLES in staat. (Nu blijkt dat dat intussen voor echt uitgevonden is en een naam gekregen heeft: een Bullet Journal. Tof, maar weeral mijn kans gemist om snel rijk te worden.)

Het belangrijkste is dat ik tijd neem om mijn gedachten te ordenen, mijn dag te plannen, en dat met Lief af te toetsen.

Neem een kop koffie en de dagplanner. Het mag vooral NIET op de Ipad gebeuren, want daar liggen Pinterest en e-mail op de loer.

Zo werkt het:

  • Bedenk wat er vandaag gedaan moet worden, maak een lijstje en stel prioriteiten. Check ook je lijstje van gisteren en neem mee wat niet gelukt is.
  • Verdeel je dag in blokjes: werk, huishouden, kids, me-time en probeer te zorgen dat de blokjes niet te veel dooreen lopen. Doorheen de dag check je je lijstje. Serieus. Bedenk dit: hoe vaak sta jij in de winkel terwijl jouw mooie boodschappenlijstje op de keukentafel ligt? Zo ook voor To do lijstjes: opschrijven is prima, ze gebruiken is beter.
  • Houd de regel van 3 voor ogen: FAR. File -Act- Recycle. Om het even wat je oppakt doe er iets mee:
    • File: leg het op zijn plaats, file het document, neem de perforator en steek het in die map, leg de gestreken t-shirts IN de kast
    • Act on it: Doe ermee wat er moet gebeuren en doe het nu. Schrijf dat lastige mailtje, kleef een postzegel op die envelop.
    • Recycle: Gooi het weg! Delete de email, breng de fles naar de glasbak.

Strak plan dat!

  • Steel tijd. De tijd voordat iedereen op is en nadat de kinderen naar bed zijn, zijn de Gouden Uren. Je kunt heel veel doen in een uurtje zonder afleiding, maak gebruik van die tijd om het moeilijkste gedaan te krijgen. Je kunt altijd nog dat wasje sorteren terwijl de kinderen hun tanden poetsen.
  • Plan niet te strak, zelf al werk je van thuis plan ook dan ‘reistijd’ in. Elke skypemeeting loopt technische vertraging op, en dat eventjes snelsnel naar de bakker loopt echt nooit zoals je dacht.
  • Ken jezelf. Probeer je persoonlijkheid niet aan te passen aan je plan, doe het als het even kan andersom. Als je rusteloos van aard bent leg jezelf dan niet 4u naeen dezelfde taak op, breek het in stukjes.
  • Gebruik een Alarmsysteem. Duid in je lijst de absolute of vervelende prioriteiten aan. Ik maak ze visueel zichtbaar met een ster, niets geeft zoveel voldoening als zo’n taak te doorstrepen, aan de andere kant is niets zo vervelend als de volgende ochtend diezelfde taak weer mee te moeten nemen.
  • Erken nu eindelijk toch het nut van een klok: houd je aan je tijdsblokken. Niemand is gebaat met een bezwete nerveuze furie die snel het laatste mailtje beantwoordt terwijl de kinderen ‘wat gaan we  eeeeeeten’ roepend binnenstormen en de aardappelen overkoken. Trust me, been there, done that. Ander plan.
  • Evalueer na een paar weken wat werkt en wat niet werkt. Het zal duidelijk worden waar je teveel tijd aan verliest, knip daar zonder mededogen in en denk aan de extra me-time dat dat oplevert.
  • Bouw fijne momenten in. Elke dag! Leuke dingen moeten niet beperkt blijven tot het weekend. Probeer elke dag iets te doen wat je blij maakt, zomaar.
  • Laat ruimte voor het onverwachte. Neem dat telefoontje van je verre vriendin aan en klets 2 kostbare uren van je dag vol! Doe het. Je haalt het toch wel in. Klaart het weer eindelijk op, GA dan naar buiten met de hond ook al liggen er nog 50 mailtjes te wachten. Dàt zijn de dingen die er toe doen, dàt zijn de dingen die je je zal herinneren.

En weet je wat?  ‘more is nog een dag’ zeggen ze in Zuid Afrika, en dàn zal je je WEL flink aan de prioriteiten houden natuurlijk.

iets over de Cafard

Het is niet van onze gewoonte maar ten huize Zus heerst vandaag de blues. Zelfs de hond ligt zielig door het raam te turen.

Na de weken van lekker buiten leven, spannen ons huis en onze kleren een beetje te veel.

Elk van ons zoekt op zijn eigen tempo weer een ritme.

We proberen den bureau een beetje op te leuken, de kinderen herontdekken hun speelgoed,

en ik heb zelfs al de valiezen bij de juiste kasten gezet, hoe flink is dat!

Vandaag gaan we nog een beetje rondhangen en voor morgen wachten ons plannen die regenproof zijn,

en sommige zijn zelfs flipflop-proof.

Er is hoop!

iets over creativiteit

Als designer leer je te kijken met een streng oog, vooral naar je eigen werk. ‘There’s a right and a wrong way of doing things’ zegt een collega van mij altijd heel mysterieus. Maar dat geeft mij alleen het ambetante gevoel dat zij een geheim kent waar ik niets van snap. Misschien is dat zo, misschien niet, zo gaat dat dan met mysteries. Komt een mens niet ver mee vooruit.

Wat ik ondervonden heb is dat we het meest leren van de Grote Misse.

Zie je, ik ben van de kladversie. Ik hou van vergankelijkheid, van onaf, van een beetje bruut, en vooral van laat je niet beperken tot regels.

Ik ben nog altijd een goede designer, (nog een voordeel van 50 zijn; dan weet je zo’n dingen en dan durf je dit ook echt zeggen) maar mijn hoofd laat zich steeds minder in een hokje dwingen.

Jaren heb ik geprobeerd te schrappen om tot een essentie te komen.

Mijn vorige lief is een fantastische graphic designer, van het type dat uren kan schaven tot een letter precies perfect staat. Er was een tijd dat ik een arm en een been zou gegeven hebben voor haar focus.

Nu weet ik beter. Mijn hoofd en hart is van een ander soort: vol met vanalles en alles met grote goesting en veel verschillende dingen ineens. Vandaag dit en morgen iets anders.

En weet je wat? Dat mag.

Ik maak grààg dingen. Ik maak alleen niet graag veel van hetzelfde.

Als je zelf iets maakt, krijgt het een andere betekenis. Gewoon doordat je weet hoe het ineen zit. Dingen met je handen doen, doet ook iets goeds met je hoofd. Daar zijn heelder artikels over geschreven dus dat zal wel waar zijn.

Soms zal ik hier zoiets met jullie delen.

Ik hoop dat het jullie aansteekt om er zelf aan te beginnen.

DOE MAAR – Zorg dat jij er plezier aan hebt.

Het moet allemaal niet Pinterestproof zijn.

Moesten we al die blogs geloven, er durft zelfs geen een wolkje meer buiten komen zonder een fotogeniek randje.

hoe overleef je de grote vakantie met 2 kinderen.

En dan zit je in het zalige Zuiden, in een heerlijk stukje platteland. De hond zoekt een schaduwplekje, het lief verwerkt de laatste e-mails, de thermometer in het zwembad geeft een lekkere 31° aan… geen geluid,  behalve dan van 2 krijsende kinders. Een mens zou van minder stapelzot worden.

Hoe komen we de grote vakantie door met met kinderen?

Zaaaaaagen dat die kunnen.

En ze zwijgen nooit, maar echt nooooit he.

En ze kunnen geen 2 minuten zonder mekaar, maar steek ze samen en het zit ertegen…

En ondankbaar, nooit content, noois genoeg…

’t Zijn kinderen’ zegt mijn moeder dan. …Duh!

Maar dat is het precies. Het zijn dus kinderen en als volwassene is het lastig om daarmee om te gaan. Je mag dat lastig vinden. Alle trucs om het draaglijk te maken helpen.

-Routine.

Dat is mijn antwoord op alles. In mijn chaotisch hoofd is dat al zo vaak mijn redding geweest.

Het gaat erom alles wat in evenwicht te krijgen. Als je de tijd in stukjes deelt is het gemakkelijker om overzicht te houden.

De kinderen weten wanneer ze volle aandacht krijgen, wanneer ze hun plan moeten trekken en wanneer ze schermtijd krijgen, de volwassenen kunnen tussendoor ook nog wat centjes verdienen: iedereen blij.

Zo werkt het.

  • In de voormiddag ben ik 100% de moeder-entertainer.

Na een uitgebreid lui ontbijt samen gaat Chris werken en hou ik me voor de rest van de voormiddag met volle aandacht met de kinderen bezig: eerst de vakantieblaadjes, en dan Knutselen, schminken, spelen, scheidsrechter zijn, … om het even wat nodig is om hun spel op gang te houden. Soms kan ik tussenin zelfs wat huishouden gedaan krijgen.

  • Na de lunch ‘platte rust gelijk in de Chiro’. Nooit gedacht dat ik daarmee weg ging geraken maar nu houden ze ervan: onder een boom met een Jommeke, 20-30 minuutjes chillax. Stilte. Bliss!
  • Daarna moeten ze zich zelf bezig houden. Ik ben alleen bereikbaar voor ontsmetting of plakkers. (Dat lukt nooit maar allez een mens blijft proberen)

Die uren zijn mijn tijd. Dat wil zeggen dat ik werk en af en toe iets schreeuw in de zin van.’stop met uw broer onder water te duwen’ Of ‘zingt eens iets anders, ik word zot’ ..’

Meestal kunnen ze het tot 3 u volhouden dan nemen Chris of ik weer onze rol van animator wat ernstiger.

  • Rond 6 u begint het avondritueel: douche, aperitiefje, lang aan het avondeten, en in pyjama nog even op de iPad spelen of een filmpje op Netflix.
  • We streven naar bedtijd om 8u want dan hebben de mama’s nog een lange warme zomeravond voor hen alleen. Dat lukt soms

– Maak het fijn voor jezelf, het is ook jouw zomer!

  • Je kunt je kinderen bezighouden en je amuseren tegelijk! Als je niet handig bent probeer dan niets ingewikkeld te knutselen. Samen koken, outfits uit de la redoute catalogus knippen en een perfecte garderobe samenstellen, zelfs samen de was plooien kan ook leuk zijn en elk kind houdt van kuisen want dat is met water spelen.
  • Vergeet perfectie, eens je dat aanvaard hebt, is je zomer al half geslaagd. Een huis met kinderen is nooit het harmonieuze trendy plaatje dat je voor ogen had. De realiteit heeft een snotneus en smijt elke dag alle speelgoed rond. Probeer de rommel niet te beheersen, zorg dat het jou niet overheerst. Begrenzen dus. Het helpt als je een speelruimte in huis afbakent. Bij ons is dat de mezzanine, daar zijn de kinderen bij ons maar liggen hun spullen niet in onze weg. Als dat niet kan, probeer het de hele dag te negeren, en ruim s avonds allemaal samen in een keer op.
  • Nodig vrienden uit met kinderen. Laat de kinderen doen en geniet van de volwassen gesprekken.
  • Hou de lange zomeravonden voor ogen. Zorg dus dat je nog wat energie over hebt ’s avonds en maak het gezellig.

-Wat jij in de winter echt belangrijk vindt, vind je ook nog in de zomer, en dat mag echt!

Het is niet omdat lunch een slaatje op ons terras is, dat je je tafelmanieren mag vergeten.

Het is niet omdat je nu 24 u bij mij bent dat je er maar 6 van moet luisteren.

En het is niet omdat het vakantie is dat je zelf in de snoepkast mag graaien.

Alle regels van thuis gelden ook op vakantie. Eens iedereen dat weet, ook nonkel jan en opa kerremesse is alles gemakkelijker. Durf gerust je regels op te leggen ook al zijn er derden bij. Jij leeft met de gevolgen, jij mag dus de strenge moeder zijn.

Maar choose your battles: Over een cola wil ik onderhandelen,(zie 5), over bedtijd niet (zie2)

Neem je kinderen serieus.

Het is niet fair van kinderen te verwachten dat ze uit zichzelf  ‘grote mensen dingen’ leuk vinden. Ik klim ook niet spontaan in hun boom omdat zij zeggen hoe mega dat wel niet is. Ze kunnen best een goed restaurant aan zonder speelhoek. Maar dan moet je wel bereid zijn hen ook in het gesprek te betrekken. Een museum is voor ons ook alleen interessant als we er iets van snappen, ontdek het samen.  Leer ze omgaan met je materiaal ipv in een angstkramp te gaan telkens ze in de buurt van een mes komen. Geloof me dat worden  de souvenirs. Als je kind warm en lastig begint te worden, verwacht dan niet dat ze bij kerk nr 4 nog braaf naar de glasramen blijft kijken. Zoek best eerst dat cafeetje met een schommel en neem zelf ook een glaasje chardonnay, beter voor iedereen.

– Loose the guilt. 

Als kinderen zich vervelen is dat niet jouw schuld. Ook niet als ze ruzie maken, zelfs  niet als ze zich pijn doen.

– Wijn! Ten alle tijde zorg dat er lekkere wijn in huis is, -met hapjes.

– Geniet van elk moment. Het is zomer!

Straks is het november en dan herinneren we ons vooral de zon, de bruingebrande lachende kinderen, het lekker eten, de vrienden, de avonturen. En dan wordt 2017 echt die lange idyllische, liefdevolle zomer die hij eigenlijk ook is.