Tabula Rasa!

 

De wissel van een nummer 18 naar 19 is klein bier in vergelijking met wat er ten huize Zus speelt.

Vorig jaar deze tijd leefden we geheel naar onze tevredenheid in een mooi huis met een prachtige tuin, onze grootste zorg leek toen hoe we een tripje naar Euro Disney ingepland konden krijgen.

Ons leven kreeg een hele andere wending door iets wat ons erg overstuur bracht. Spoiler Alert: het is goed afgelopen!

Zie ons nu. Van de voornemens van vorig jaar is niets in huis gekomen, maar we hebben er een fonkelnieuwe gelukkige thuis voor in de plaats.

Voor velen die denken dat we helemaal zot geworden zijn. Omdat het snel is gegaan wil nog niet zeggen dat het in een opwelling was. Misschien ben ik jullie toch wat uitleg verschuldigd.

In het kort. We kregen te horen dat een toekomstvisie van de gemeente invloed zou hebben op de manier hoe wij in onze tuin leefden. Wat daarop volgde is iets heel emotioneels dat je op een redelijke manier nooit aan iemand uitgelegd krijgt. Wij vonden het zo erg dat wij er ons in één klap niet meer thuis voelden. We beseffen heel goed dat de meeste mensen daar helemaal niet zo zwaar aan zouden tillen maar wij dus wel. We konden het niet recht redeneren. (Geloof me we hebben hard geprobeerd)

Verder kan ik daar niet veel meer over zeggen. Het is zo omdat het zo is.

Het moeilijke was dat wat ons boos maakte, uiteindelijk iets goeds voor het dorp kan zijn. Wat wij zouden opgeven is een gevoel, datgene wat je thuis van jou maakt. En dat zet je tegenover een dorp dat mogelijk op termijn wat verkeerszachter zou kunnen worden. Inderdaad veel “zou’en en als’en” maar toch. Niet simpel.

Wij vonden dat dus ook.

Het algemene goed tegenover persoonlijk welbevinden afwegen én bovendien op lange termijn denken. Een zware combo. 

Dat he-le-maal doordenken staat in mijn top 3 van moeilijkste dingen die ik ooit heb gedaan. Maar we hebben het geklaard.

Afwachten en op het beste hopen ligt niet in onze aard. Wij proberen altijd tot positieve actie over te gaan in alles wat ons overkomt. Dus na de toegestane tijd van binnen zitten knorren besloten we uit te kijken naar een nieuw nestje. Ik zou niet met mezelf kunnen leven als ik uit eigenbelang een project met potentieel afschoot maar ik zou ook niet kunnen omgaan met de veranderingen die me opgedrongen werden. We kwamen al gauw tot het besluit dat plaats te maken het beste zou zijn. 

Et voila!

Eens je duidelijkheid hebt voor jezelf gaat alles snel. Een mens mag maar zo lang wentelen in zijn drama. Je moet er dan wel helemaal voor gaan natuurlijk: woest zijn en bleiten en bang zijn en boos op heel de wereld. Maar dan moet het gedaan zijn. – OVER- Je moet uiteindelijk tot een conclusie komen. Hoe sneller hoe beter voor iedereen. Moving on- bovendien, rancune is zoooo 20e eeuw. 

Hier zijn we dan, 6 maanden en 200 meter verder en heel blij met onze beslissing. 

Het nieuwe nest is een gelukkige thuis geworden in enkele weken tijd.  We hebben heel veel werk verzet . Dat verklaart waarom we een beetje buiten beeld geweest voor vrienden en familie. Sorry vriendjes het wordt beter in 2019. 

We zijn toch aan het verbouwen geslagen ondanks mijn dure eden van ‘alleen een laagske verf, zoetje’  We hebben nog veel te doen maar we merken nu al dat dit huis er één is waar team zus veel avonturen zal beleven. 

De kinderen hebben zich gemakkelijk aangepast. We zijn bewust in de buurt gebleven zodat ze hun veilige basis niet zouden verliezen. Omdat we dagelijks van het oude huis naar het nieuwe huis wandelden is de overgang voor hen heel gemakkelijk verlopen. Twee weken voor de verhuis aten ze er al en maakten ze er hun huiswerk, terwijl de mama’s nog rap een muur schilderden. 

We hebben er een legendarische verhuis van gemaakt die ene dag dat het oude wijven regende. -Sorry Kim van Tales of the Crib: ik heb al jouw tips gelezen en zo erg mij best gedaan, maar de dag dat we de camionette aan het laden waren verloor ik mijn boekje met labels en was de aannemer nog een muur aan het uitbreken, ik heb dus jammerlijk gefaald in het departement sereen verhuizen.

Maar alle dozen zijn al leeg en dat voelt als een overwinning. 

Kerstavond hebben we samen met de familie kunnen vieren in het nieuw huis.

Het oude nest heeft het geluk dat de nieuwe inwoner er net zo verliefd op werd als wij. Wij zijn er zeker van dat het huis en zijn nieuwe bewoner goed voor elkaar zullen zijn. We hebben dat hoofdstuk dus met een fijn gevoel kunnen afsluiten.

We zijn nu een beetje moe maar heel gelukkig. 

Er volgen nog plannen. Als we daar wat meer duidelijkheid over hebben lees je het hier. Never a dull moment ten huize Zus.

De moraal van het verhaal is dat vast willen houden aan iets nooit een goed idee is als het je teveel kost. Het gevecht mag nooit het doel worden. Soms is het moeilijk om dat onderscheid te zien.

We wensen jullie allemaal een gelukkig 2019 vol avonturen en de moed om te kiezen voor geluk.

XXX

n

PS 1 we proberen dit jaar toch naar Eurodisney te gaan

PS 2 De missie van vorig jaar geldt nog steeds: 

‘Ik zal het plan zonder uitstellen volgen, gebruik makend van mijn talent te inspireren, om het milieu te verbeteren en zodoende harmonie bereiken.’ – babysteps.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s